Παραμύθια στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καισαριανής













Ναι! Στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καισαριανής, την Κυριακή 4 του Μάρτη, στις 12 το μεσημέρι
θ' αφηγηθώ τον Δέντρο και άλλα παραμύθια, για μικρούς και μεγάλους.
Η είσοδος είναι ορθάνοιχτη και ελεύθερη.

Για παιδιά απο 7 χρόνων και πάνω.
Υμηττού 57, τηλέφωνο: 210 7515467

Παραμύθια στα Γιάννενα



                                Το κουντουνάκι
            Παραμύθια ελληνικά για μικρά μικρά παιδιά

Παραμύθια με ρυθμό, παραμύθια με λέξεις που γυρίζουν και ξαναγυρίζουν και παρασύρουν
τα παιδιά να συμμετάσχουν με λόγια και κινήσεις.
Παραμύθια λαϊκά από διάφορα μέρη της Ελλάδας, που αφηγείται η Αγνή Στρουμπούλη 
για παιδιά από 4 έως 7 χρόνων.
Και με όργανα και τούμπανα που παίζει ο Γιάννης Ψαριώτης.

                                    Ο δέντρος
            Παραμύθια λαϊκά για μικρούς και μεγάλους
 
Παραμύθια λαϊκά από την Ελλάδα, την Αφρική και τη Σερβία, προς τέρψη και
ψυχαγωγία μικρών και μεγάλων.
Λόγος παλαιός και συνάμα σημερινός, αφού καταπιάνεται με τις λαχτάρες και τους καημούς
της ψυχής μας, με τρόπο μεταφορικό και παιγνιώδη. Μιλώντας μόνο με εικόνες,
το παραμύθι ανακινεί την φαντασία κάθε ακροατή του, που θα το αφομοιώσει μέσα στον χρόνο,
ανάλογα με τις ευαισθησίες, τους προβληματισμούς και τις αντοχές του.
Την αφήγηση της Αγνής Στρουμπούλη πλουμίζει μουσικά ο Γιάννης Ψαριώτης με κιθάρα,
κρουστά και άλλα πνευστά όργανα.
Για παιδιά από 8 χρόνων και πάνω.

Το Διεπιστημονικό Κέντρο Ηπείρου οργανώνει ένα διήμερο Παραμυθιών με Σεμινάρια
και Παραστάσεις, 10 και 11 Μαρτίου 2018, στο Συνεδριακό Κέντρο Φρόντζου.

Πληροφορίες - Κρατήσεις:  6986180630 

Συνέντευξη στην Μάνια Ζούση




















 1. Πώς γεννήθηκε το παραμύθι και ποιά ήταν η ανάγκη που το γέννησε, το διατήρησε και το κρατά ζωντανό μέσα στους αιώνες;
Επειδή η λέξη παραμύθι σημαίνει, ανάλογα με τη χρήση της, διαφορετικά πράγματα, ας συμφωνήσουμε από την αρχή ότι εδώ μιλάμε για το λαϊκό παραμύθι ή παραμύθι της προφορικής παράδοσης. Αυτό δηλαδή που ξεπηδάει ως ήχος, φθόγγος, διατυπωμένο με εικόνες  αίσθημα. Κι έπειτα περνάει από το αυτί στην καρδιά και εκεί ριζώνει και καρπίζει κι έρχεται πάλι στο στόμα και μεταδίδεται και πάλλεται, από τις απαρχές του ως τα τώρα!
Είναι η ανάγκη πάντα να κοινωνήσουμε, δηλαδή να μετάσχουμε, να ενωθούμε.
Πιστεύω, ότι η πρώτη πρώτη εμπειρία στη ζωή, μας καθορίζει ανεπανόρθωτα. Γεννιόμαστε μέσα σ’ ένα άλλο σώμα και μάλιστα αυτό κρατάει 9 ολόκληρους μήνες. Οι ανάγκες μας ικανοποιούνται, μας περικλείει μια θερμή θαλπωρή και μας νανουρίζει ο ρυθμός της καρδιάς της μάνας μας, που γρήγορα συνδυάζεται με της δικής μας καρδιάς το ρυθμό.
Κι όταν, κατρακυλήσουμε και βγούμε στο φως της μέρας, πολύ γρήγορα μαθαίνουμε τον θάνατο.
Θεωρώ ότι είναι δύο οριακά σημεία που γεννούν την ανάγκη να ΖΗΣΟΥΜΕ•  να φτάσουμε ως τα πέρατα του κόσμου και της ψυχής μας, να πληρώσουμε με αρμονία όλες τις αισθήσεις μας, να βρούμε το σημείο εκείνο της ισορροπίας, όπου πατάμε γερά στα πόδια μας και καλλιεργούμε τον μόνο χώρο που μας ανήκει, αυτόν που διαγράφουν τα πέλματά μας στο χώμα. Και υποδεχόμαστε κι αποχαιρετούμε όλες τις εποχές κι όλους τους χρόνους με τους δικούς τους καρπούς ως το τέλος.
Κι ο θάνατος είναι ένας καρπός. «Η ζωή έχει και θάνατο» λένε τα παραμύθια.

 2. Πώς συναντηθήκατε μαζί του και πώς το συντηρείτε στη ζωή σας;
Υπάρχει μια κινέζικη παροιμία που λέει: κατά ‘κει που πας, αυτό σε υποδέχεται.
Νομίζω ότι πάντα αναζητούσα αυτό το βλέμμα στα πράγματα, αυτόν τον τρόπο που έχουν τα παραμύθια να «παγιδεύουν» μέσα στις εικόνες τους τη ζωή ζωή! Δηλαδή τις αντιφάσεις, τα μυστικά, την ιερότητα του θαύματος που μας περιβάλλει και προσπαθούμε να  ψηλαφίσουμε κι ακόμη, να χωρέσουμε…
Ο καθένας μας ψάχνει μια πυξίδα σ’ αυτήν την περιπέτεια.
Κάποτε απόχτησα μια συλλογή με λαϊκά παραμύθια και αναγνώρισα ότι αυτός ήταν για μένα ο μπούσουλας, το μονοπάτι. Κι όταν μπεις στο κατάλληλο για σένα μονοπάτι δεν παύουν οι ανακαλύψεις! Είναι μια ζωντανή σχέση προς τα έσω και τα έξω. Πώς να παρατήσεις τέτοιο θησαυρό;

3. Τι είναι αυτό που χάρισε το παραμύθι στη ζωή σας, πόσο έχετε παρατηρήσει τον εαυτό σας να αλλάζει δίπλα του και πώς το φροντίζετε;
Υπάρχουν πολλά πώς και γιατί στη ζωή μου, που δεν ξέρω ν’ απαντήσω, αλλά δεν μ’ ενδιαφέρει κιόλας.
Μου αρκεί να θέλγομαι• κι όσο πιο καθολική είναι η θέλξη, τόσο πιο απελευθερωτική γίνεται.
Να, ένας καρπός της συναναστροφής μου με τα παραμύθια: ν’ αναγνωρίζω αμέσως τι με θέλγει βαθειά και τι με απομακρύνει, χωρίς εξωτερικούς περισπασμούς.
Μια τέτοια λοιπόν σχέση γεννάει θαύματα! Σου χαρίζει ένα ραβδάκι κι αγγίζεις τον κυρ Φόβο και τον κάνεις μικρό σαν φακή και βλέπεις μια φούντα αγριολούλουδα σε μια ρωγμή βράχου κι αμέσως γεννιούνται ένα σωρό μεταφορές• κι η μέρα μπορεί να βλαστήσει, κι η δυσκολία να γεννήσει, κι ο πόνος να καρποφορήσει.
Έτσι με φροντίζουν τα παραμύθια και τους αφοσιώνομαι όλο και πιο βαθειά.

4. Η πλούσια παράδοση της προφορικότητας του τόπου μας, βρίσκει συνέχεια 
στους σύγχρονους παραμυθάδες;
Ναι! Νομίζω πως σ’ αυτό το πλούσιο έδαφος ριζώνουμε κι αυτή η ανάγκη μας γεννά.
Επειδή η λαλιά είναι σε μεγάλο βαθμό ακουστική μίμηση, ακούς συχνά σε διαλόγους ανθρώπων να μπλέκονται φράσεις διαφημίσεων, σλόγκαν… που φιλοδοξούν να γίνουν κανάλι έκφρασης κι επικοινωνίας. Έτσι μένει μετέωρη η ανάγκη τα λόγια να λέγουν.
Πόσω μάλλον στον τόπο μας με μια γλώσσα που φέρει πανάρχαιους ήχους, παμπάλαιες εμπειρίες, το φως και το ήθος όλων των προγόνων μας. Ε! αυτό αναγνωρίζεται, συναντά ριζωμένες λαχτάρες και καημούς παλαιούς και σημερινούς, ειπωμένους με τρόπο που μας συνεπαίρνει.

5. Γράφονται σήμερα παραμύθια και τι μορφή μπορεί να έχουν;
Θα άλλαζα μόνο το ρήμα "γράφονται" με το ρήμα "λέγονται".
Σήμερα λοιπόν, που σεβόμαστε απεριόριστα τα ρήματα του ορθολογισμού, μπαίνουμε σ’ έναν θεωρητικό λόγο – που μας δίνει κύρος -, θεωρούμαι τη ζωή και την ερμηνεύουμε περισσότερο παρά παθαίνουμε, για να μαθαίνουμε!
Στα παραμύθια θριαμβεύει το αίσθημα, η επιθυμία του Ανθρώπου να ζήσει, να γευτεί ο ίδιος, να εκτεθεί…
Κι επειδή τα μυστικά της ζωής δεν λέγονται με κυριολεκτικό λόγο, έχουν λόγο ποιητικό, μεταφορικό.
Αντέχουμε να τον πούμε; Αυτό είναι το ζήτημα για τους σημερινούς παραμυθάδες.
Απλά και όσο γίνεται ειλικρινά να μιλήσεις για την άρρητη πλευρά της ζωής, τη σκοτεινή.
Για μένα, τα λαϊκά παραμύθια στις παλαιές καταγραφές τους έχουν τέτοια τελειότητα, ώστε δεν έχω παρά να υποταχτώ ολόκληρη στον τρόπο τους. 

6. Μπορεί να συγκινεί και να μετατοπίζει τον σημερινό άνθρωπο το παραμύθι;
ΝΑΙ! Η πανοπλία είναι επίχρισμα. Η συν-κίνηση με το παραμύθι, εφ’ όσον επιτευχθεί, μας ανοίγει σε ρεύματα οικεία και απωθημένα, που μας παρασύρουν με ορμή στα δικά μας πελάγη.
Το έχουμε ανάγκη• διψάμε, στην ερημία του αλλότριου, ταυτότητα.


 Η Συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ το Σάββατο 23/12/2017

Καλαμάτα εν όψει!




















Η αφίσα τα λέει ΌΛΑ, κι ακόμα παραπάνω!
Πάντως, να ξεκαθαρίσω ότι δεν είναι οι ίδιοι καλικάντζαροι που πήγαμε στη Σπάρτη...
Το Λύκειο Ελληνίδων Καλαμάτας οργανώνει την Παράσταση - Αφήγηση,
στο Αμφιθέατρο της Φιλαρμονικής Καλαμάτας, στις 3 Ιανουαρίου, στις 7 μ.μ.
Πάντα με τον Σταύρο Παργινό και το βιολοντσέλο του.
Και βέβαια, κι εγώ εκεί μ' ένα κόκκινο βρακί!






Μ' ένα μάτσο καλικάντζαρους στη Σπάρτη













 Την Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου θα... ξεμυτίσουν πολλά παλιοκαλικαντζαρούδια σε 2 Παραστάσεις - Αφηγήσεις
λαϊκών παραμυθιών, με τίτλο: Καλικάντζαροι, Χρυσαφεντάδες και άλλα παραμύθια. 
Στις 12 το μεσημέρι και στις 5 το απόγευμα.
Απευθύνονται σε παιδιά και μεγάλους.
Τη Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου θα κάνουμε 3 Παραστάσεις - Αφηγήσεις, για παιδιά προσχολικής ηλικίες, με τίτλο:  
Το καλικαντζαράκι του Μύλου.
Με τον Σταύρο Παργινό και το βιολοντσέλο του.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Στο Μουσείο της Ελιάς και του ελληνικού Λαδιού του Π.Ι.Ο.Π
Όθωνος-Αμαλίας 129
23100 Σπάρτη
Τηλέφωνο κρατήσεων: 27310 89315

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χαλκίδας





Στις 2 Δεκεμβρίου στις 8.30, στα εγκαίνεια του Αρχαιολογικού Μουσείου Χαλκίδας,
θα πούμε Παραμύθια, με τον Σταύρο Παργινό στο βιολοντσέλο και το μαντολίνο.
Παραμύθια με άμεσο συνειρμό σε πρόσωπα της Μυθολογίας ή πρακτικές της Αρχαιότητας.
Από το πρωί υπάρχουν περιηγήσεις και ξεναγήσεις.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.